Pokaz lotniczy Microdrone

    Określenie „statek powietrzny”, zgodnie z definicją z ustawy Prawo lotnicze, odnosi się do wszystkich urządzeń zdolnych do unoszenia się w atmosferze na skutek oddziaływania powietrza innego, niż odbitego od podłoża. W przypadku urządzenia Microdrone określeniem najlepiej oddającym jego charakter jest „model powietrzny” – waga całego urządzenia (wraz z zamontowaną kamerą) nie przekracza bowiem 1 kg, a po złożeniu (wraz z osprzętem), mieści się w jednej dużej walizce.

    Model md 4-200 jest miniaturową wersją statku powietrznego startującego i lądującego pionowo. Może być on sterowany zdalnie (radiem) lub nawigować się samodzielnie dzięki wykorzystaniu odbiornika GPS. System nawigacji umożliwia określenie pozycji, wysokości i kierunku lotu. Sterowanie Microdrone odbywa się za pomocą konsoli, którą można zintegrować ze specjalnymi wideookularami pokazującymi obraz na żywo z kamery zamontowanej pod urządzeniem. Dzięki bezpośredniej transmisji obrazu operator może widzieć to samo co Microdrone, z dowolnego punktu w promieniu do 500 m i wysokości do 150 m nad terenem.

    Urządzenie Microdrone początkowo było wykorzystywane dla potrzeb militarnych, z czasem technologia ta została udostępniona cywilom. Microdrone wykorzystuje również policja (w ocenie sytuacji podczas demonstracji ulicznych lub w wypadkach powodujących zatory na autostradach), straż pożarna i inne służby ratunkowe (w odnajdywaniu ludzi zaginionych podczas trzęsień ziemi lub katastrof budowlanych), a także służby meteorologiczne oraz dziennikarzy. W ocenie osób prowadzących pokaz istnieje możliwość wykorzystania Microdrone również w leśnictwie, np. do monitoringu zasobów przyrodniczych, przy szacowaniu powierzchni obszarów objętych powodzią czy kontroli przeciwpożarowej terenów leśnych.

    Obecnie trudno jest określić, czy urządzenie to znajdzie zastosowanie w leśnictwie. Dopiero dalsze badania określą możliwości i ewentualną przydatność Microdrone dla potrzeb gospodarki leśnej.

    Urządzenie Microdrone produkowane jest w Niemczech i dotychczas znalazło zastosowanie m.in. w takich krajach, jak: Niemcy, Austria, Hiszpania, Belgia, Irlandia, Szwecja, Norwegia i Kanada.

tekst i zdjęcie: Artur Sawicki